Vallestappers op Pieterpad

Slek - Windraak : 2 mei 2008

VERSLAG FOTO'S

Het begint weer een beetje routine te worden: Om acht uur aan de koffie bij Pieter.
Samen met de lekkere koek is de basis gelegd voor een wandeldag. Pieter: "Er is kans op een bui" en warempel tijdens de rit naar het zuiden moeten in de buurt van Maarheeze de ruitenwissers worden gebruikt. Windraak, het eindpunt van vandaag, vinden we vlot. Het ligt aan de N276 naar Brunssum, enkele kilometers achter Sittard. We kennen de plek omdat het ook een etappeplaats voor ons is geweest bij het Pelgrimspad. Henk parkeert zijn wagen en wij pendelen snel naar Slek en beginnen om 9.40 uur en dus mooi op tijd aan de etappe. Veel blauwe plekken aan het zwerk, wel een beetje fris, maar Jan laat zijn trui meteen al uit. Het belooft veel goeds wat het weer betreft.
  • We komen langs het schietterrein van een Limburgse Schutterij uit vermoedelijk Slek en over het pad, dat nog veel in de schaduw van de hoge bomen ligt, lopen we naar het zuiden. In de omgeving van het Recreatieoord Hommelheide is het pad iets verlegd door een uitbreiding van het recreatieoord.
    Koffie pauze De markering is wel goed en de route is logisch, dus het levert geen problemen op.
    In het IJzerenbosch pauzeren we bij het fietsknooppunt 20 op een mooi plekje op een bank in de zon. Aan de andere kant van de weg is de natuur erg nat met poelen en daar profiteert een paartje meerkoeten van, die daar een nest hebben gemaakt.


  • Vanaf dit punt is een routewijziging van kracht, die al wel in de nieuwste druk van het boekje is verwerkt. We passeren de Rijksgrens en komen op Duits gebied. Dit stukje Duitsland is na de oorlog aan Nederland toegewezen, maar later teruggegeven. Direct voorbij de grens wijkt de route af van de kaart, dus wijziging op wijziging.
    Moeras in Ijzerenbosch Overigens is het een mooi stukje en hier valt op, dat vandaag vele Pieterpadders onderweg zijn, vooral net als wij in zuidelijke richting. Het is nog net geen filelopen, maar het scheelt niet veel en bovendien zijn veel banken bezet.
    Wij gaan onder een nieuwe viaduct door van de toekomstige weg richting Düsseldorf, de A46. Het viaduct ligt net op de grens en aan de Duitse kant moet nog veel worden gedaan aan deze nieuwe weg. Vlak voor Isenbruch maken we voor de pauze gebruik van een betonnen opstand met roosters langs de weg. Het is een rioolvoorziening, want af en toe borrelt en pruttelt in de put, maar het is een prima zitplaats voor ons in de zon. Wim vraagt aan een passerend Pieterpad-stel of ze een foto van ons vijven willen maken en dat willen ze wel!


  • Lunch pauze De voetjes worden weer in beweging gezet en we lopen net aan de Duitse kant van de grens in de richting van Millen. Grenspalen nummers 309 en later 308 markeren daar de grens. Wij lopen door het mooie gehucht Millen en voorbij kasteel Millen langs de Roode beek in de richting Sittard.
    Aan de overzijde van de beek ligt een mooi stukje natuur. Via een brug steken we over en lopen Nederland en een natuurgebiedje in. De beek stroomt mooi en snel en er staan veel bloemen. De meidoorn doet zijn naam eer aan en staat op tijd in de bloei.


  • Sittard: de terrassen lonken De entree van Sittard langs de Geleenbeek is veel mooier dan langs het Pelgrimspad vanaf Limbricht. Veel bloemen en mooi helder snel stromend water over een met stenen bezaaide bedding.
    Waar we de bedding van de beek moeten verlaten zijn we vrijwel meteen in het centrum van de stad. De winkelstraten lopen we snel door, maar op de Markt beginnen we te dralen. Foto's maken en kijken naar de terrassen in de zon, die onweerstaanbaar lokken. Zullen we een terrasje pakken? Normaal doen we het nooit maar we laten ons verleiden. Het is nog redelijk vroeg en andere uitvluchten zijn er ook om toch ergens neer te strijken. De drank smaakt prima en bovendien is Jan al een beetje in een verjaardagsstemming en betaalt het rondje.


  • Met deze basis beginnen we aan de laatste kilometer of vijf naar Windraak. Al redelijk snel beginnen we aan de klim van de Kollenberg langs de vele staties of "voetvallen", zoals ze hier worden genoemd. Tijdens het Pelgrimspad hebben we daar foto's van gemaakt en deze zijn opgenomen in het "persoonlijke verslag", dat we van deze wandeling hebben gemaakt:
    De voetvallen van de Kollenberg

    De kapel van de heilige Rosa van Lima is open en wij bekijken het even.
    De Kollenberg gaat over in de Akerweg en het uitzicht op het plateau is ineens "Limburgs". De Akerweg is een mooie holle weg met veel bloemen in de wallen en nadat we haaks rechtsaf slaan in de richting van de Paulusstichting komen we op het hoogste punt van vandaag, namelijk ruim 95 meter.


  • De Paulusstichting Zigzaggend gaan we naar beneden en via een asfaltweggetje lopen we langs de gebouwen van de Stichting. Het is een fors complex, maar het bord voor het complex maakt niet duidelijk wat er nu binnen de muren gebeurt.
    Via internet is wel informatie te vinden: Van oorsprong een kasteel uit 1752 en later aan het eind van de negentiende eeuw in gebruik genomen als gymnasium. Momenteel in gebruik als woonvorm voor geestelijk gehandicapten.

    Wij dubben niet langer over het doel van het complex en beginnen aan, zoals Ron zegt: "Een echte kuitenbijter". Deze bijter is dan de asfaltweg met een flink stijgingspercentage naar Windraak. Omkijkend heb je een mooi uitzicht op de gebouwen en bij het bordje van de bebouwde kom van wat eigenlijk een gehucht is staat een bank met de volgende spreuk:
    PIETERPADDERS EN ZO MEER
    ALS UW TONG DROOG VOELT ALS LEER
    EN BLAREN KNELLEN AL TE ZEER
    VINDT DAN HIER UW KRACHTEN WEER
Wij hoeven daar geen gebruik van te maken en bovendien staat enkele tientallen meters verder de auto van Henk te wachten. Ongeveer vijf uren na het vertrek in Slek komen we hier aan en hebben dan 17640 meter, afgerond 18 kilometer, afgelegd met een gemiddelde van 4,7.

Wij gaan direct pendelen naar Slek en vertrekken van daaruit meteen naar Nuenen, waarbij we onderweg weer even de ruitenwissers moeten aanzetten. Dat deert ons nu niet en we gaan direct naar de inmiddels overbekende stek Café Schafrath aan het Park met heerlijke bieren en natuurlijk de bekende onovertroffen bitterballen. Een heerlijk slot van een prachtige wandeldag, die droog en met veel zon is verlopen.


BITTERBALLENTEST:

Café Schafrath in Nuenen:
Wederom voortreffelijk

LOCATIE GROOTTE TEMP. KORST VLEES % STEVIGHEID SMAAK TOTAAL merk
Anloo Koningsherberg 5 7 6 8 8 7 6,8 Beckers
Noord-Sleen Wielens 5 7 7 8 8 7 7 Kern?
Hardenberg Café The Pub 5 7 7 8 8 7 7 Kern?
Vorden Hotel Bakker 7 7 8 8 8 8 7,7 Van Dobbe?
Groesb./Mook 't Zwaantje 6 7 7 8 8 8 7,3 ?
Nuenen Schafrath 7 8 7 9 8 9 8,0 ??
Café De Grens 7 8 8 7 7 8 7,5 Van Dobbe
Nuenen Schafrath 7 8 7 9 8 9 8,0 ??


Terug naar boven