|

Vallestappers op Pieterpad
Doetinchem - Hoog Elten - Beek : 22 en 23 maart 2007 |
NAAR . . . BEEK :
De vorige keer, veertien dagen geleden, nog met trein en bus, maar vandaag met twee auto´s, omdat het openbaar
vervoer rondom Elten erg slecht en omslachtig is. Om acht uur een kopje koffie bij Pieter en daarna snel met
twee auto´s via Gemert, Boxmeer, Kleef en Emmerik naar Hoog Elten. Het eindpunt van de eerste dag van deze
tweedaagse. Met één auto rijden we naar het beginpunt Doetinchem. We kunnen prima parkeren op een groot
parkeerterrein vlakbij de brug over de Oude IJssel.
Jan en Henk lopen nog even naar de brug. Doetinchem ziet er vanaf de brug beter uit dan aan de oostkant, waar
we de vorige keer met regen de stad binnenkwamen. Jan herkent uiteraard enkele bekende punten, zoals de Walmolen
en de Grote Kerk. Enkele foto´s worden gemaakt en daarna om ongeveer kwart over tien op pad naar Hoog Elten
via de Dichterseweg.
OP PAD - - - - - - OP PAD
-
Langs de Canadese buurt met een parkje en een tank als monument ter herinnering aan de bevrijding gaan we met
een tunneltje onder het spoor door en daarna over de Oude Doetinchemseweg de velden in.
Bij een boerderijtje " Kapps" ligt een plas. In de volksmond "Kappskolk" en daarop heeft Jan zijn
schaatskunsten wel eens vertoont in zijn jonge jaren. Na dit mooie plekje een minder fraai industrieterrein,
waar de route slecht is aangegeven. Er is wel een bordje Pieterpad met zelfs een pijl, maar de richting is
discutabel. Iemand wijst ons de weg naar het viaduct over de autobaan. Daarna lopen we langs de weg door een
landelijke omgeving.
Bij Braamt wordt het beter met een grote recreatieplas, Stroombroek. Een voormalige zandwinning. Hier pauzeren
we even en daarna richting Montferland, nauwkeuriger Het Bergherbos, een gebied van Natuurmonumenten.
-
We lopen door een beukenlaan richting het bos en gaan beginnen aan de klim naar de top van de Hettenheuvel.
Via holle wegen met diepe sporen van zwaar materieel, waarmee in de bossen de stormschade van januari te lijf
is en wordt gegaan. Volgens een publicatiebordje van Natuurmonumenten gaat het nog erg lang duren, voordat de
klus geklaard is. Het is behoorlijk stijl.
Het GPS-apparaat van Pieter laat zien, dat we op ongeveer 82 meter
hoogte boven NAP op een bank en een dikke boomstam zitten te eten. Volgens Wikipedia (op internet) is het
hoogste punt 91,6 meter en daarmee is deze heuvel ook het hoogste punt van het Montferland.
Wij komen weinig mensen tegen. Wel een groepje met stokken, oneerbiedig gezegd, want Ron is ook een
hartstochtelijke Nordic Walker. Na veel bos krijgen we een meer open stuk en daarna de asfaltweg, die van
Stokkum naar de grens met Duitsland voert. Hier staat weer een Pieterpad-richtingbord. Volgens dit bord hebben
276 km achter de rug en nog 214 km voor de boeg. Samen 2 km meer dan het bord bij Kasteel Vorden. Het zij zo!
-
We lopen Duits gebied in, slaan linksaf een pad in, dat ons over het erf van een oude boerderij voert. Pal er
naast staat een prunus erg mooi in de bloei. Henk, Wim en Pieter wandelen al buurtend onverdroten door. Ron en
Jan maken wat foto´s en lopen daarna de drie gewoon achterna: "Met een GPS-apparaat met de Pieterpadroute zullen
zij het wel weten". Na een dikke kilometer nodigt een bankje uit tot een korte pauze. Weer in de voeten komen
we er achter dat we verkeerd zitten. We zijn al van kaart 8 "afgelopen". Terug en halverwege slaan we linksaf
en gaan met een graspad dwars over de akkers en door een bos. Hier vinden we onze vertrouwde markeringen weer
terug.
HOOG-ELTEN en WYLER :
Nog een kilometer of zo en we staan bij de auto van Henk. Het eindpunt van vandaag vlakbij het kerkje van Hoog
Elten op de Elterberg. Deze berg is toch ook nog zo'n 82 meter hoog. Het is half vier en we hebben volgens
Pieter 18,9 km gelopen met een gemiddelde van 4,6. Niet gek inclusief het klimmen en dalen in het Bergherbos.
En het weer? Ondanks de voorspellingen van 80% kans op regen is het de hele dag droog gebleven!
We gaan de auto van Pieter in Doetinchem halen en daarna terug naar Elten. Even een bloemenwinkel in en
vervolgens op zoek naar een café.
Uiteindelijk pakken we een pilsje in een café op de dijk in Tolkamer en daar
zien we zelfs de zon nog!.
In het café geen bitterballen, maar het bier smaakte!
Pieter heeft een adres voor onze overnachting afgesproken in Lobith in een B&B van Anne en Dick aan de
Dorpsdijk 9. We worden erg fijn ontvangen en zijn verrast over de goede accommodatie en de mogelijkheden.
Slaapplaatsen genoeg en een zeer gezellige en ruime gastenkamer. Afijn, de uitleg op www.geuzenstee.nl belooft
niets te veel.
We nemen een kopje koffie en verfrissen ons wat. Daarna gaan we met één auto naar Marnix, onze oud-buurman uit
de Vallestap, die nu samen met Marion in Wyler woont, niet zover van Nijmegen af, waar hij werkt. Hij is
vandaag jarig en we zijn uitgenodigd.
We worden gezellig ontvangen in hun ruime woning en gaan meteen aan tafel. Marnix krijgt het een en ander van
ons en wij genieten van heerlijke hapjes en drank. Het kan niet op! Er wordt heel wat bij gepraat en het is al
behoorlijk laat als we terug gaan naar Lobith. Wij drinken in de Geuzenstee nog een wijntje en een biertje.
Onze gastheer en -vrouw komen even later ook thuis van een verjaardag in Brummen. Kort daarna: naar bed, want
het is al bijna half één. De bedden staan op de kamers Bijland (Ron en Wim) en de andere drie slapen op de
grote kamer Geuzenwaard, genoemd naar gebieden in de buurt. De Geuzenwaard is een oude Rijnstrang, waar je
vanuit de Geuzenstee op uitkijkt.
Rond zeven uur is het opstaan geblazen, want om acht uur gaan we eten. Er staat veel op tafel en wij genieten
van een heerlijk ontbijt. We maken ook een boterham voor de lunch. Na betaling van "de schade" nemen we
hartelijk afscheid van Anne. De Geuzenstee kunnen wij van harte aanbevelen!!
Het heeft geregend vannacht, maar het is weer droog geworden. Bewolkt, een frisse wind, maar gelukkig in de
rug, dus prima om te lopen.
Wij hebben een stevige discussie gehad hoe de barrière van het pontje bij Millingen te gaan nemen. Het pontje vaart
tot en met maart slechts op de oneven uren. Als je pech hebt moet je bijna twee uur wachten. Vandaag zijn we met
twee auto´s en we besluiten om de geplande etappe op te delen in twee ongeveer gelijke stukken: Hoog Elten tot zo
dicht mogelijk bij het aanlegpunt van het pontje en het tweede deel van Millingen naar Beek. We vinden een goede
parkeerplaats bij de uitspanning De Swaenebloem. Met de andere auto gaan we naar Hoog Elten.
WEER - - - - - - VERDER
-
Kort voor half tien starten we op de Elterberg. Vanaf de kerk heb je een mooi uitzicht over het dal van de Rijn.
De Drususbron, ruim 70 meter diep, is gesloten. De put heeft overigens niets met de Druzen te maken. Hij is
gegraven in de Middeleeuwen voor de watervoorziening, die van levensbelang was bij belegeringen. De put is tot
in de jaren dertig van de vorige eeuw gebruikt.
Over de grensweg, de Spykerweg, lopen we in het dal van de Rijn naar Spijk, of zoals ze hier zeggen "Spiek".
Terugkijkend heb je een mooi zicht op de Elterberg met het kerkje.
Wij gaan door Spijk en op de dijk rechtsaf richting Tolkamer. Daar pauzeren wij aan picknicktafel en bekijken
de voorbij varende schepen met onder meer containers. We vragen ons af: "Is er wel echt serieus gekeken of de
Betuwelijn wel nodig was. Volgens de schippers niet".
Aan de andere kant in Duitsland ligt een mooi dorp op een verhoging, dat bij hoog water een eiland wordt.
Jan: "Het heet Schenkenschanz en het is een bezoek waard, vooral in de winter met de vele ganzen, die daar
foerageren".
-
We lopen door en na een klein gehucht, Tuindorp, zien we rechts De Bijland. Een enorm groot watergebied. Wij
gaan met een Baileybrug over de verbinding met de Rijn heen. Uit tegenovergestelde richting komt een groepje
dames, dat kennelijk les krijgt in Nordic Walking. Één van de al wat oudere dames valt pardoes voorover op het
asfalt van het fietspad. Gelukkig staat ze wat later weer overeind. Het zag er niet best uit, maar ze kan verder.
Voor ons is het nog een klein eindje tot De Swaenebloem, waar de auto van Henk staat. Het is dan net half
twaalf geweest. Het laatste stukje langs De Bijland naar het voetgangerspontje lopen we niet. Het komt ergens
nog goed uit ook , want we zouden tot één uur op het pontje hebben moeten wachten. Bij de toch wel behoorlijk
frisse wind niet prettig, want er is daar geen beschutting.
Wij pendelen met de auto's: eerst de auto in Hoog Elten ophalen, daarna naar Beek bij Nijmegen via Emmerik en
Kleef. De auto in Beek geparkeerd langs de Rijksstraatweg vlakbij de route en verder met één auto naar
Millingen aan de Rijn. Vlak voor Millingen krijgen wij een regenbuitje, maar iets verder is het droog en het
blijft droog! Wij kunnen prima parkeren bij het Koffie en Eethuis De Gelderse Poort op de dijk.
Het is dan één
uur en wij gaan binnen om wat te eten en te drinken. We zien inderdaad het pontje terugkomen van de overkant.
Een half uurtje later zien we met een verrekijker aan de andere kant twee wandelaars met rugzakken aankomen.
Zij moeten helaas tot drie uur wachten. Toch wel erg lang.
-
Om kwart voor twee beginnen we aan het tweede deel van onze etappe van vandaag. In Millingen zien we een mooi
opgeknapte woonboerderij en daarna op weg naar Zeeland een buurtschap. Na een lang recht stuk asfalt een
kronkel in de weg bij Groot Zeeland, een op een verhoging gelegen mooie boerderij en daarna langs de
zandwinning Klein Zeeland.
De asfaltweg voert naar Leuth. Een witgeschilderde boerderij geeft een wat Limburgse sfeer. Wij gaan linksaf
naar de Kapitteldijk. Op de dijk slaan we linksaf en lopen over een fietspad onder langs de dijk heerlijk uit
de wind en langs een mooi stukje natuur, De Halve Galg.
-
Na ongeveer een halve kilometer steken we de dijk en de vrij drukke weg over en gaan langs de Hauptwasserung,
een waterloop. We nemen al snel de brug over deze waterloop en gaan daarna Duitsland weer in richting Zyfflich.
Vlak voor Zyfflich een verrassing. Bij een waterpoel zien we twee ooievaars. Één vliegt weg naar het
hooggelegen nest dicht bij het dorp. Even later zien we hem of haar met een fraaie glijvlucht terugkeren naar
de partner bij de poel.
In Zyfflich een korte pauze op een zitje onder een soort paraplu-overkapping. Wij gaan over de weg
"Zum Querdamm" inderdaad naar een veiligheidsdijk, die eindigt bij het Wylermeer. Het meer ligt hier vlak bij
en op de grens. Met een brugje naar de andere kant en daar lopen we inderdaad langs een grenspaal en komen uit
op de weg van Nijmegen naar Kleef. Deze steken we over en lopen om half vijf Beek in.
Hier ligt het eindpunt
voor vandaag. Pieter: "We hebben vandaag in totaal ruim 21,5 kilometer gelopen met een gemiddelde van 5".
En, we hebben het droog gehouden en zien zelfs al steeds meer blauwe lucht.
We gaan weer even pendelen naar Millingen en daarna met de auto's terug naar huis via Groesbeek. Precies bij
de grens met Limburg gaan we een pilsje drinken in "'t Zwaantje" in De Biesselt bij Mook. Bij het bier deze
keer wel heerlijke bitterballen. Zie de test hieronder.
We hebben opnieuw twee zeer fijne wandeldagen gehad en komen tegen een uur of zeven voldaan in Nuenen terug.
 |
BITTERBALLENTEST:
Tolkamer: De keuken was niet open
Mookse Baan, 't Zwaantje: prima ballen
|
 |
Dit keer dus weer één nieuwe bitterballentest
LOCATIE |
GROOTTE |
TEMP. |
KORST |
VLEES % |
STEVIGHEID |
SMAAK |
TOTAAL |
merk |
Anloo Koningsherberg |
5 |
7 |
6 |
8 |
8 |
7 |
6,8 |
Beckers |
Noord-Sleen Wielens |
5 |
7 |
7 |
8 |
8 |
7 |
7 |
Kern? |
Hardenberg Café The Pub |
5 |
7 |
7 |
8 |
8 |
7 |
7 |
Kern? |
Vorden Hotel Bakker |
7 |
7 |
8 |
8 |
8 |
8 |
7,7 |
Van Dobbe? |
Groesb./Mook 't Zwaantje |
6 |
7 |
7 |
8 |
8 |
8 |
7,3 |
? |
Terug naar boven
|
|