Vallestappers op Peellandpad

Huize Padua - Uden: 18 november 2008

De weerberichten zijn niet goed. Pieter houdt een slag om de arm, maar belt dat het toch doorgaat: "Het blijft een hele tijd droog. De regenhoeveelheid zal meevallen en wij zijn geen watjes ………".
Dus vanmorgen om acht uur aan de koffie met koek. Daarna rap naar de noordrand van Uden, vlakbij de Belgenlaan, het eindpunt van vandaag en we vinden een prima parkeerplaats aan de Vluchtoord op het industrieterrein, vlakbij de route. Huize Padua, het beginpunt van vandaag is per auto niet al te ver weg en daar vertrekken we om kwart over negen met bewolkt weer en af en toe een druppeltje.

Wij zijn benieuwd wat de route ons vandaag zal brengen na al het moois van de vorige etappes. De kaarten beloven niet veel goeds, maar soms valt het mee. In het begin een redelijk stukje aan het einde van de Oudelaan bij Huize Padua. Daarna komen we al snel op asfalt. Het bord van de fietsroute met de naam Ontginningsroute verwijst naar het ergens in de vorige eeuw ontgonnen land.

Na misschien een kilometer of twee gaan de druppels over in een gestadig gemiezer, waar je ongemerkt goed nat van kunt worden. De poncho's gaan aan en wij stappen weer verder door dit ontginningslandschap.
Het is een flink eind, maar gelukkig wordt aan de Schepersdijk de eentonigheid aangenaam onderbroken.
De schoonheid van een klein intiem natuurgebied, de Voskuilenheuvel, verrast ons. Een eindje verder kunnen we zowaar in een grote schuilhut of misschien beter schuilloods pauzeren en genieten van koek, koffie en water. Naast deze loods een schaapskooi. Een rustiek klein gebouwtje, bekleed met heideplaggen. De schapen zijn vlakbij en even nieuwsgierig, maar gaan daarna weer door met hun dagelijks werk, de natuur bijhouden.

Verder maar weer. We lopen over de heuvel, nou ja, heuveltje en zien aan de andere kant een mooi gelegen visvijver, De Boekhorst. Een groot bord verordonneert: "Nachtvissen is verboden". Afijn, daar hebben wij geen enkel probleem mee en geen zin in. We vervolgen onze weg door dit vlakke landbouwgebied.
Het zijn flinke afstanden, die je eigenlijk zou willen overslaan, maar niet te vermijden om van A naar B te komen of anders gezegd van Roermond naar Den Bosch. Vanaf de Hemelrijkstraat (in het Brabantse kom je deze verwijzing naar het hiernamaals wel vaker tegen als straatnaam) gelukkig toch nog een aardig bosje. We lopen over de Fazantenlaan. In het bos is de route niet altijd even duidelijk gemarkeerd en wijkt ook af van de kaart in het boekje. Eerlijk is eerlijk, we hebben niet op internet gekeken naar een eventuele routewijziging.

Op naar Volkel. Nog maar net binnen de bebouwde kom staat een picknicktafel aan de andere kant op een grasveld met wat bomen. Gezien het tijdstip op de juiste plek om de boterhammen en zo op te eten. Het is niet geheel droog en daarom krassen we redelijk snel op om ons pad voor vandaag af te maken.
In Volkel in elk geval één lichtpuntje langs de route, namelijk een mooie Mariakapel. We nemen even de tijd om binnen te kijken en er worden kaarsjes aangestoken: "Je weet nooit waar het goed voor is………".
Verrijkt met bijzondere krachten van boven leggen we zo vlot mogelijk het laatste stuk af. We worden in elk geval niet afgeremd door wat we links en rechts hier zien. Nu de Kromstraat nog en dan linksaf over een fietspad langs een industrieterrein met veel bedrijven voor transport en logistiek.

Langs dit fietspad een brede gegraven sloot om water op te vangen en zo toch een beetje natuur te brengen op dit terrein. Voorbij het industrieterrein zien we links en rechts een strook met groen en een brede sloot. Nog meer natuur gecreëerd! Een eindje verder zegt Wim: "Het Duitse Lijntje hebben we niet gezien". Reactie van Jan en Ron: "Och dat zal die brede strook natuur zijn geweest, die we net hebben gezien". Ron: "Ik heb er een foto van gemaakt", zie de fotopagina.
Ron is de enige met een werkend fototoestel bij zich. Het apparaat van Wim is na enkele foto's afgewerkt. Batterij leeg. In elk geval kan Ron een fraaie paddenstoel langs dit fietspad op de gevoelige chip vastleggen. Aan het einde van kaart 10 lopen we over de Landerlaan. In de verte zien we de auto's over de Belgenlaan rijden. Vlak daarvoor ligt het eindpunt van vandaag. Wij wandelen via een fietspad naar het industrieterrein en parallel aan de Landerlaan naar het parkeerterrein aan de Vluchtoord, waar de auto van Henk keurig staat te wachten. Na zo'n 18890 meter komen we daar tegen tien voor twee aan. Pieter: "Ons gemiddelde van 4,6 valt wat tegen!"

Wij rijden snel naar het beginpunt bij Huize Padua en vervolgens direct door naar Nuenen. Café Schafrath beginnen we steeds beter te kennen en te waarderen voor de biertjes en de niet te versmaden bitterballen. Het is weer lekker!

De volgende keer gaan we het overgeslagen stuk door de Groote Peel lopen, omdat het na 1 december weer mag. Het zou wel fijn zijn als het weer wat beter is dan vandaag, maar van de andere kant is het maar goed, dat wij, mensen, daar geen invloed op hebben. We zullen er een kaarsje voor aansteken.

Terug naar boven