Vallestappers op Peellandpad

De Leistert - Mijl op Zeven : 22 juli 2008

VERSLAG FOTO'S

Gisteren verschrikkelijk slecht weer: regen, dertien graden, veel wind. Pieter, onze weerman, geeft geen krimp. Wij horen niets, dus vanmorgen om acht uur weer aan de koffie met cake deze keer. Het is bewolkt en droog op een piepklein spettertje motregen na.
Start bij De Leistert Het geplande eindpunt verleggen we naar het Bezoekerscentrum Mijl op Zeven van het Nationaal Park Groote Peel, vlakbij Ospel. Iets verder lopen dan gepland, maar we kunnen de route door de Groote Peel volgen. Wij rijden naar het eindpunt van deze etappe, Mijl op Zeven, en daarna naar het beginpunt De Leistert aan de Heldense Dijk bij Roggel. Om kwart over negen, dus lekker op tijd, beginnen we aan onze tocht van vandaag.
  • Al snel lopen we door een bosgebied in noordelijke richting. Het bos is vrij smal, maar wel lang en wij lopen daar vrijwel in volle lengte door heen. Langs de Noordervaart Vlak voor Witdonk aan de Noordervaart heeft dit gebied de typische naam Waterbloem. Er is namelijk geen water te bekennen.
    Bij Witdonk wandelen we aan de noordzijde, gelukkig de rustige kant, van de Noordervaart in de richting van de plaats, waar twee kanalen vlak naast elkaar in de Noordervaart uitkomen. Dit zijn de Helenavaart en het Kanaal van Deurne. Het feit, dat deze twee kanalen op nauwelijks vijftig meter van elkaar liggen is te danken aan een ordinaire ruzie in het v erleden, die het boekje is toegelicht: De Helenavaart, gegraven door en voor het vervenigsbedrijf van Jan van de Griendt mocht niet worden gebruikt door de concurrentie uit de gemeente Deurne. De gemeente heeft toen pal er naast een eigen kanaal gegraven. De ruzie heeft in elk geval geleid tot een mooi stuk natuur.
    Het weer is intussen verbeterd. De opklaringen worden steeds breder en we kunnen genieten van de zon. Kanaal van Deurne bij Frerichsoord
    We zijn toe aan koffie en pauzeren daarvoor op een bank op een oud bruggenhoofd bij de monding van het Kanaal van Deurne. Een mooi plekje met aan de overzijde op een schiereiland tussen de twee kanalen in een camping, Frerichsoord.


  • De route loopt daarna over het fietspad langs het kanaal over een lengte van ongeveer drie kilometer. Bij de brug van de Heldensedijk over het kanaal wandelen we via een plankenbrug over het water en onder de brug door. De constructie hangt aan de onderkant van het brugdek. Een mooie oplossing!
    Onderdoorgang Heldensedijk Wij verlaten het kanaal en via het gehuchtje Vieruitersten lopen we over gras- en zandpaden naar Meijel. Bij het begin van de Kerkstraat staat een van oorsprong oud kapelletje ter ere van Sint Anna. De kapel is van 1770 en staat afgebeeld op een stafkaart van 1775. Bij deze kapel eten we rond één uur de boterhammen op.


  • We wandelen door Meijel en vervolgens door een klein bosgebiedje, waarna we via asfaltweggetjes uitkomen bij het gedeelte van De Groote Pee, dat Vossenberg heet. Er staan een serie kazematten, gebouwd door de Nederlandse Defensie. Deze kazematten maakten deel uit van een verdedigingslinie om de Duitsers tegen te houden. Bij het uitbreken van de WO II heeft het niets geholpen.
    In een korte pauze kunnen Jan en Pieter hun voeten verzorgen. Jan krijgt een pleister van Wim om een afgeschuurd stukje vel bovenop de voet af te schermen. Pieter heeft last van een opkomende blaar.We zitten heerlijk in de zon en doen zo weer energie op voor het laatste gedeelte naar Mijl op Zeven.

    Aan 't Elfde Het Meerbaansblaak Dit laatste stuk lopen we niet via de gemarkeerde route vlak langs De Groote peel, maar over de ongemarkeerde route dwars door het Nationaal Park.

    Sinds half juli mag dat weer, omdat het broedseizoen voorbij is. En daar hebben we geen spijt van!! Echt geweldig mooi en helemaal voortreffelijk met met de zon pal boven ons. Woorden schieten dan tekort.
    De foto's onderstrepen dit beter.

    Het eerste gedeelte luistert naar de schone naam "'t Eeuwig Leven". Als dat leven er zo uitziet is het niet verkeerd: mooie uitzichten, rijpe bramen en bloeiende heide.


  • Jan op het benkske Het traject is hier vlakbij de provinciale grens van Noord Brabant en Limburg en gaat over paden en smalle dijkpaadjes. Wij pauzeren op een gegeven moment op enkele banken. Jan krijgt van een oudere heer uit Ospel een toelichting over de Groote Peel, die het gebied al zo'n zestig jaar kent. Hij: "Over deze paadjes werd vroeger met paard en kar de turf uit het gebied gehaald". Hij zal de groeten aan zijn buurman doen, die afkomstig is uit Nuenen en nu acht jaar in Ospel woont. We nemen afscheid. Hij neemt een knuppelbrug, wij de kortste route naar Mijl op Zeven, want onze voeten en benen willen graag naar het eindpunt.
Om vier uur bereiken we de parkeerplaats en dan geeft Pieter zijn GPS-gegevens door: "24.510 meter gelopen in vijf uur en zeventien minuten met een gemiddelde van 4,6". Zo, dat is weer vastgelegd voor het nageslacht.

Daarna rijden we naar De Leistert en genieten op hetzelfde terras als de vorige keer van heerlijke biertjes, die met dit fijne weer en na deze inspanning extra lekker smaken. Het is een prachtige tocht geworden, vooral dankzij De Groote Peel en natuurlijk het weer, dat voortreffelijk heeft meegewerkt. Dat hadden we niet verwacht na de compleet verregende dag van gisteren.

Wij wandelen de lange afstandspaden alleen wanneer we met zijn vijven compleet zijn. Vanwege vakanties en dergelijke lukt dat waarschijnlijk pas ergens in oktober. Het zij zo, de paden lopen niet weg, zullen we maar denken.

Terug naar boven