Pelgrimspad A'dam-Den Bosch
|
)
Bij de eerste de beste brug steken we het kanaal over en lopen daarna het gebied de Drunense Duinen in.
Eerst nog wat bossen van eiken en vooral dennen (zie
)
). Na een routewijziging, die gelukkig prima
gemarkeerd is, is het wel lastiger om te bepalen waar we precies ten opzichte van de kaart zitten.
Zonder markering verdwaal je hier beslist. De duinen lijken een klein beetje op de Sahara.
De regen van vannacht en vanmorgen heeft voor een nat bovenlaagje gezorgd, zodat het in elk geval
vandaag niet stuift (zie ook
)
). Na een beetje regen aan het begin van de etappe van vandaag is het intussen
heerlijk zonnig geworden en kunnen we genieten van mooie Hollandse luchten boven de zandvlaktes.
)
Het heidehaantje heeft hier nog niet toegeslagen en daardoor staat de heide al mooi in de bloei.
We moeten hier behoorlijk ploeteren om door het losse zand vooruit te komen, maar het heeft ook
wel iets aparts, die flinke zandvlaktes met af en toe een berk, die op sterven na dood is.
)
Na de zandvlaktes gaan we via bospaden in een rap tempo in de richting van de Rustende Jager, een
café aan de zuidrand van de Drunense Duinen. Wij lopen het terras manmoedig voorbij, omdat we nog
slechts twaalf en een halve kilometer hebben gelopen. Samen met het alternatief volgens kaart 37
van het boekje "Rondje De Brand" van zeven en een halve kilometer komen we voor vandaag op een
mooie afstand uit. Het alternatief loopt door een moerasachtig gebied en het is een enorm verschil
met het duingebied, waar net door heen zijn gelopen. De voorspelde "wolken bloeddorstige muggen"
volgens het boekje hebben we gelukkig niet gezien. Wel een enkele daas. Daarentegen was het door
de plensbuien van de afgelopen dagen wel flink nat en dat vooral op de paden.
)
De Zandkantse Leij en de Zandleij zorgen voor de afwatering van overtollig water en geven meteen
ook sfeer aan dit gebied. Na ongeveer één kilometer "wandelcorvee" langs de weg Udenhout - Helvoirt
gaan we weer linksaf het natuurgebied in. Mooie doorkijkjes en uitzichten krijgen we weer
voorgeschoteld en de diverse struiken dragen al allerlei soorten niet eetbare bessen (zie
)
), maar er
staan ook bramen tussen.
)
De weiden zijn hier gelukkig nog "bevolkt" met schapen, paarden en koeien. Een fraai "beschimmeld"
stel staat ons nieuwsgierig te bekijken. De lelijke gele labels in de oren geven aan dat het gaat
om de nummers 9202 en 0968.