Pelgrimspad A'dam-Den Bosch
|
Na een onderbreking door vakanties en dergelijke starten we vandaag in Gorinchem. We moeten een paar minuten
lopen naar de veerpont naar Woudrichem. Deze ligt al op ons te wachten. Om de woorden van Joyce Roodnat te
gebruiken ( zie haar zaterdagse column “Aan de wandel” in de NRC van 3 juli): “een wandeling met een veerboot
erin is mooier dan een wandeling zonder” en omdat het vandaag relatief kort is nemen wij ook de veerboot.
) door en via Kerkstraat en
Vissersdijk lopen we naar de Loevesteinsepoort in de vestingwal.
).
Wij gaan verder over de Hoge Maasdijk langs de Afgedamde Maas. Het begint steeds meer te betrekken en af en
toe valt er wat regen. Een maaimachine is bezig gras en helaas ook de fraaie bermbloemen af te maaien.
Wij gaan onder langs de dijk lopen en daar valt gelukkig nog veel te genieten en daar lopen wij ook heerlijk
in de luwte.
).
“Het lijkt wel betonrot!”. We stappen maar gewoon verder en met name de zon vergoedt veel.
Want na regen komt zonneschijn en gelukkig klopt dat vandaag ook. In elk geval kunnen onze kleren weer drogen.
In Brakel wordt genoten van een haring bij een viskraam op het parkeerterrein bij de kerk.
Direct daarna lopen we door een fraai stukje natuur van het Geldersch Landschap. In dit gebied ligt de ruïne
van Huis te Brakel bijna verscholen in het groen achter een watertje.
) uit 1700, die tot 1950 dienst heeft gedaan.
Helaas begint het weer te regenen en bovendien laat de linker schoenzool van Pieter zijn schoen los. Een gelukje bij deze
calamiteit is dat we een paar kilometer verder Aalst, het eindpunt van vandaag, binnen lopen.