Vallestappers op het Kempen-Maaspad
dinsdag 11 augustus 2015
richting Kinrooi. Na Kinrooi via Neeroeteren richting Opoeteren.
Ongeveer halfweg ligt links de Volmolen met een prima
parkeerplaats. Een buurtbewoner bevestigt: "Je kunt hier rustig parkeren, want de manege annex uitspanning is toch gesloten".
Ron brengt ons naar het beginpunt in de Broekstraat van Kinrooi. Om kwart voor tien vertrekken we. Op basis van een inschatting van de route, inclusief Variante, denkt Jan dat het 15,8 kilometer gaat worden. Niet al te lang dus. Via de Belestraat steken we de Breeërsteenweg over en nemen het asfaltweggetje aan de overzijde. Ongeveer een kilometer verder 
staat een kapelletje, gewijd aan de H. Rita. Op de wegsplitsing staat een mooie picknickbank. Het is nog vroeg, maar we pauzeren
toch maar even. Jan: "Ik zie geen routemarkering. Er klopt iets niet". De kaart in het boekje wordt bestudeerd. Wim: "We zitten
inderdaad verkeerd. Het kapelletje staat helemaal niet langs de route". Bij het oversteken van de Breeërsteenweg hadden we 200
meter langs die weg moeten lopen en daarna linksaf de Groenstraat in. We hebben ongeveer parallel aan de Groenstraat gelopen. We
gaan bij de Kapel in de richting van de Groenstraat. Ron en Jan praten even met een oma, die met twee kleinkinderen bij de Kapel
pauzeren. Ze krijgen meteen enkele lekkere snoepjes aangeboden. De route richting Solt nabij Opitter is fraaier dan we op basis
van de kaart hadden verwacht. Bovendien worden Ron en Jan af en toe getrakteerd op lekkere bramen. Zij kunnen ze niet laten hangen.
Bij Solt ligt een forse betonnen voetgangersbrug Gruitrode - Solt over de Zuid-Willemsvaart. Ron: "Hier staat een mooie bank om even te stoppen". Reacties : "Nee, het is wat te vroeg. Zo direct zijn we bij de Sint Antoniuskapel en daar zal ook wel een bank staan". 
We steken het kanaal over en lopen over een pad tussen forse bomen langs het kanaal. Jan: "Volgens de kaart moeten we eigenlijk
al lang ergens linksaf". Henk: "De routemarkering geeft duidelijk rechtdoor aan". We volgen de markeringen, die meestal goed
kloppen. Intussen zijn we bijna bij de volgende brug over het kanaal, wanneer we linksaf moeten. De gemarkeerde route wijkt sterk
af van de kaart in het boekje. Jan: "We zullen zo wel een flink stuk verder moeten lopen dan gedacht". Dat is overigens niet erg
want het is een mooi pad langs een beekje richting Opitter. Jammer voor Henk, de Antoniuskapel zullen we niet zien. Wel ontwaren
we net voorbij een steenkapperij (klinkt toch iets anders dan steenhouwerij) bij een soort visvijver een grote bank. Gezien het
zonnige weer en de warmte komt het goed uit dat de bank in de schaduw staat. Ron: "De bank bij de brug stond wat meer in de
wind. Het was daar wat koeler". Jan: "Ik wil wel een windje laten", maar dat is kennelijk niet de bedoeling en het geeft zeker
geen verkoeling.
Na de lunchpauze lopen we verder Opitter in. Een keurig ingericht dorp met vele royale banken aan een parkje, waarop we met z'n
allen gemakkelijk hadden kunnen liggen. Achter het grasperk een gebouwtje met het opschrift "Frituur Ann", dus richting Wim: "Kijk
eens, wist je, dat jouw Ann hier een frietkot heeft".
Het Centrum is fleurig aangekleed met bloembakken op de grond en aan lantaarnpalen. We krijgen nog meer park met mooie bloemperken, speelplaatsen voor kinderen en een boomstam onder een grasbultje, die is gekapt in de vorm van een schildpad. Opitter, een mooi dorp! Hier is het einde van de Variante Stamprooierbroek en we vervolgen nu weer de reguliere route. We nemen de wit-rode markering en 
gaan rechtsaf richting Pollismolen, die dichtbij ligt. We lopen tussen de gebouwen van de watermolen en een uitspanning door en daar
achter over een knuppelbrug. Hier slaat de twijfel toe. Jan: "Zitten we wel goed?" De kaart wordt bestudeerd. De conclusie: "We lopen
richting Bree en we moeten de andere kant op. We moeten naar het zuidoosten". We gaan terug tussen de gebouwen door en op de straat
gaan we nu in zuidoostelijke richting. Afijn, een stukje verkeerd gelopen, maar we hebben wel de mooi gelegen Pollismolen gezien.
We passeren een andere sterk vervallen Slagmolen en steken de drukke Opstraat over naar de Zandbergstraat. Deze straat wordt een kiezelpad langs de bosrand. Op een open plek staat een herdenkingskruis voor de op 23 december 1944 omgekomen RAF-piloten Thomas en Campbell, die hier zijn neergestort. 
Wij lopen hier een gewijzigde route door de Solterheide, omdat die mooier is, maar ook 2,5 kilometer langer. De heide is vooral een
bosgebied geworden en het is hier licht heuvelachtig. Eerder hebben we bramen geplukt en hier kunnen we zowaar bosbessen plukken. Af
en toe een strookje bouwland, waar meestal mais op staat en die is flink hoog, wat het uitzicht sterk beperkt.
De mais is wel een goede schuilplek voor wild. Vlak voor Henk, Wim en Jan komt er plotseling een mooi reetje uit de mais, staat even stil, kijkt ons verbaasd aan en gaat er daarna als "een haas" vandoor. We maken dit slechts zelden mee tijdens onze wandelingen. We hebben vandaag al een konijn gezien, maar dit is toch mooier. 
Op de paden zien we opvallend veel grote zwarte mestkevers kruipen op zoek naar paardendrollen, die hier overal liggen. Veel kevers
overleven dat niet. Ze worden plat gereden of getrapt. Gelukkig blijven er genoeg over.
Na een warm stuk over een pad door de maisvelden (de zon doet zijn best!) vinden we een bank om te pauzeren. De kaart wordt bestudeerd en Pieter geeft de reeds gelopen afstand volgens zijn GPS-apparaat. Ron: "De vorige keer klopte de geplande afstand prima met de gemeten afstand. Jan, dat gaat vandaag niet lukken. Het is dus geen Jan+10%, maar eerder Jan+25%". Jan: "Ik heb het al bij het kanaal gezegd. Er komt wel ongeveer drie kilometer bij. De Variante en de routewijziging pakken anders uit dan het boekje aangeeft". Overigens niets dan lof voor de markeringen, die wel goed te volgen zijn. Na de Solterheide lopen we door een meer open gebied en dalen langzaam af naar de weg Neeroeteren - Opoeteren. Hier gaan we rechtsaf en voorbij het gehuchtje Roeren slaan we linksaf de Volmolenstraat in. Rond kwart voor vier zijn we bij de Volmolen en bij de auto van Henk. Jan: "Pieter, hoever hebben we gelopen?". Pieter geeft de harde cijfers: "Negentienduizend acht honderd en vijftig meter met een gemiddelde van 4,1 km per uur". De warmte heeft een flinke invloed gehad op de snelheid. De afstand dus vier kilometer verder dan gedacht en inderdaad +25%. Maar de route was mooier dan verwacht bij prachtig warm weer. Bezwete kleren gaan uit en droge aan. Henk rijdt ons terug naar Kinrooi en daarna samen met Ron via de inmiddels bekende route naar Nuenen. Nog steeds bij prima weer genieten we van heerlijke bieren en bitterballen op het terras van Café Schafrath. Gezien de geplande vakanties zal ergens in oktober de volgende etappe worden gelopen. |
|||||